ਜ਼ਿਕਰ ਤੇਰਾ ਜਦ ਵੀ ਆਇਆ
ਅਖ ਨੇ ਇਕ ਹੰਜੂ ਛਲਕਾਇਆ
ਤੇਰੇ ਹਾਣ ਦੀ ਹੋਈ ਉਡੀਕ ਮੇਰੀ
ਗਲੀ ਵਿਚ ਨਾ ਅੱਜ ਕੋਈ ਫੇਰ ਆਇਆ

ਬਦਲਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਤਸਵੀਰ ਤੇਰੀ
ਬਣਦੀ ਹੈ ਕਦੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਭੁਲੇਖੇ ਬਿੜਕਾਂ ਦੇ
ਹਰ ਵਾਰ ਹੈ ਦਿਲ ਨੂ ਸਮਝਾਇਆ

ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਾਲੀ ਘਟਾ ਦੇ ਵਿਚ
ਇਕ ਲੀਕ ਸੁਨਹਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਆਸਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਆਕੇ
ਸਧਰਾਂ ਦਾ ਦੀਪਕ ਸੁਲ੍ਘਾਇਆ

ਪੀੜਾਂ ਨੇ ਸਿਖ ਲਿਆ ਰਹਣਾ
ਹਾਸਿਆਂ ਦੇ ਓਹਲੇ ਲੁਕ ਲੁਕ ਕੇ
ਮੇਹਫਿਲ ਵਿਚ ਤੂੰ ਇਲ੍ਜ਼ਾਮ ਨਾ ਲਾ
ਹੈ ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਇਕ ਸਰਮਾਇਆ

ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ


ਮਰਜ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਿਨੂੰ ਮਰਜ਼ੀ ਉਡਾਵਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਉੜੀ ਚਿੜੀ ਤੇ ਫੇਰ ਤੋਤਾ ਉੜਿਆ
ਘੋੜਾ ਵੀ ਉਡਾਇਆ ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਬੋਤਾ ਉੜਿਆ
ਹਥ ਜੋੜਕੇ ਫੇਰ ਪੈਦੀਆਂ ਸੀ ਮਾਰਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਦੋੜ ਕੇ ਫੜਦਾ ਸੀ ਜਦ ਕੁਕੜੀ ਮੈਂ
ਘੁੰਮਦੀ ਸੀ ਸੱਜੇ ਡਿਗ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਖੱਬੇ ਮੈਂ
ਓਹ ਦਿਨ ਮੁੜਕੇ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਆਣਾ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਯਾਦ ਹੈ ਖੁਸ਼ਬੂ ਜੋ ਮੈਡਮ ਲਗਾਉਂਦੀ ਸੀ
ਪਹਿਲਾ ਓਹ ਦਿਨ ਸੀ ਤੇ ਚੁਪ ਓਹ ਕਰਾਉਂਦੀ ਸੀ
ਖਾਣਾ ਬਦਾਣਾ ਤੇ ਚੁਪ ਹੋ ਜਾਣਾ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਪੈਂਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਨੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਅੱਜ ਵੀ
ਯਾਦ ਕਰਾਂ ਬਚਪਨ ਨੂ ਮੈਂ ਜਦ ਵੀ
ਲਭਦਾਂ ਹਾਂ ਅੱਜ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਹਰ ਸਾਲ ਛੁਟੀਆਂ ਚ ਨਾਨਕੇ ਆਕੇ
ਫੜਦਾ ਸੀ ਜੁਗਨੂੰ ਰਾਤਾਂ ਨੂ ਜਾਕੇ
ਬਚਪਨ ਦੀ ਯਾਦ ਦਸ ਕਿਦਾਂ ਭੁਲਾਵਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਆਕੇ ਸਕੂਲੋਂ ਬਸ ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਬਾੰਟੇ
ਪੈਂਦੇ ਸੀ ਝਿੜਕੇ ਤੇ ਖਾਂਦਾਂ ਸੀ ਚਾੰਟੇ
ਕੰਨ ਫੜਕੇ ਕਰਦਾ ਸੀ ਫੇਰ ਮਾੰ - ਮਾੰ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ