ਗੱਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਜਦ ਜੀ ਕਰੇ ਮੈਂ ਤੂੰ ਬਣ ਜਾਂਦਾਂ ਹਾਂ
ਅਖੀਆਂ ਦੇ ਹੰਜੂ ਪੀ ਕੇ ਮੈਂ ਉੱਤੋਂ ਮੁਸ੍ਕਾਂਦਾ ਹਾਂ

ਸਫਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕਦੇ ਥਕਿਆ ਨਾ ਇਸ ਕਰਕੇ
ਲਗਦਾ ਹੈ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾਂ ਹਾਂ

ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਵੀ ਮੈਂ ਹਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਜਵਾਬ ਹਾਂ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੁਣੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਮੈਂ ਖੁਦ ਘਿਰ ਜਾਂਦਾਂ ਹਾਂ

ਇਹ ਧੁੱਪ ਕਦੇ ਹੈ ਸਾੜਦੀ ਕਦੇ ਨਿਘ ਇਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਮੌਸਮ ਹੈ ਯਾ ਫਿਰ ਆਦਤਨ ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ

ਵਕ਼ਤ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸਾਥ ਕਦੇ ਕੱਲਾ ਤੁਰਿਆਂ ਮੈਂ
ਇਸ ਉਲਝੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਦੇ ਸੁਪਨੇ ਸੁਲ੍ਝਾਂਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਨਹੀ ਬੁਣਨਾ ਇਹ ਤਾਣਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਪਛੋਤਾਣਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਦਰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਆ ਆ ਕੇ ਵੀ ਦੇਖ ਲਿਆ
ਤੇਨੂੰ ਯਾਦ ਮੇਰਾ ਸਰਨਾਵਾਂ ? ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਮੇਰੀਆਂ ਸਧਰਾਂ ਦੀ ਨਾਂ ਕੀਤੀ ਕਦਰ ਕਦੇ
ਦਿਲ ਬਣਿਆ ਤੀਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਕਾਲਖ ਕਦੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂ ਡਰਾਉਂਦੀ ਸੀ
ਅਜ ਨ੍ਹੇਰੇ ਪੈ ਜਾਏ ਰਹਿਣਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਮੇਰੀ ਕਸ਼੍ਤੀ ਰੇਤੇ ਵਿਚ ਸੀ ਬਹਿਣ ਲਗੀ
ਅਜ ਵਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਸਫ਼ਰ ਬਥੇਰਾ ਕੀਤਾ ਵਿਚ ਖਿਆਲਾਂ ਦੇ
ਹੁਣ ਛੇਤੀਂ ਘਰ ਮੁੜ ਆਵਾਂ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ