ਜ਼ਿਕਰ ਤੇਰਾ ਜਦ ਵੀ ਆਇਆ
ਅਖ ਨੇ ਇਕ ਹੰਜੂ ਛਲਕਾਇਆ
ਤੇਰੇ ਹਾਣ ਦੀ ਹੋਈ ਉਡੀਕ ਮੇਰੀ
ਗਲੀ ਵਿਚ ਨਾ ਅੱਜ ਕੋਈ ਫੇਰ ਆਇਆ

ਬਦਲਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਤਸਵੀਰ ਤੇਰੀ
ਬਣਦੀ ਹੈ ਕਦੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਭੁਲੇਖੇ ਬਿੜਕਾਂ ਦੇ
ਹਰ ਵਾਰ ਹੈ ਦਿਲ ਨੂ ਸਮਝਾਇਆ

ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਾਲੀ ਘਟਾ ਦੇ ਵਿਚ
ਇਕ ਲੀਕ ਸੁਨਹਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਆਸਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਆਕੇ
ਸਧਰਾਂ ਦਾ ਦੀਪਕ ਸੁਲ੍ਘਾਇਆ

ਪੀੜਾਂ ਨੇ ਸਿਖ ਲਿਆ ਰਹਣਾ
ਹਾਸਿਆਂ ਦੇ ਓਹਲੇ ਲੁਕ ਲੁਕ ਕੇ
ਮੇਹਫਿਲ ਵਿਚ ਤੂੰ ਇਲ੍ਜ਼ਾਮ ਨਾ ਲਾ
ਹੈ ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਇਕ ਸਰਮਾਇਆ

ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ


ਮਰਜ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਿਨੂੰ ਮਰਜ਼ੀ ਉਡਾਵਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਉੜੀ ਚਿੜੀ ਤੇ ਫੇਰ ਤੋਤਾ ਉੜਿਆ
ਘੋੜਾ ਵੀ ਉਡਾਇਆ ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਬੋਤਾ ਉੜਿਆ
ਹਥ ਜੋੜਕੇ ਫੇਰ ਪੈਦੀਆਂ ਸੀ ਮਾਰਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਦੋੜ ਕੇ ਫੜਦਾ ਸੀ ਜਦ ਕੁਕੜੀ ਮੈਂ
ਘੁੰਮਦੀ ਸੀ ਸੱਜੇ ਡਿਗ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਖੱਬੇ ਮੈਂ
ਓਹ ਦਿਨ ਮੁੜਕੇ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਆਣਾ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਯਾਦ ਹੈ ਖੁਸ਼ਬੂ ਜੋ ਮੈਡਮ ਲਗਾਉਂਦੀ ਸੀ
ਪਹਿਲਾ ਓਹ ਦਿਨ ਸੀ ਤੇ ਚੁਪ ਓਹ ਕਰਾਉਂਦੀ ਸੀ
ਖਾਣਾ ਬਦਾਣਾ ਤੇ ਚੁਪ ਹੋ ਜਾਣਾ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਪੈਂਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਨੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਅੱਜ ਵੀ
ਯਾਦ ਕਰਾਂ ਬਚਪਨ ਨੂ ਮੈਂ ਜਦ ਵੀ
ਲਭਦਾਂ ਹਾਂ ਅੱਜ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਹਰ ਸਾਲ ਛੁਟੀਆਂ ਚ ਨਾਨਕੇ ਆਕੇ
ਫੜਦਾ ਸੀ ਜੁਗਨੂੰ ਰਾਤਾਂ ਨੂ ਜਾਕੇ
ਬਚਪਨ ਦੀ ਯਾਦ ਦਸ ਕਿਦਾਂ ਭੁਲਾਵਾਂ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

ਆਕੇ ਸਕੂਲੋਂ ਬਸ ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਬਾੰਟੇ
ਪੈਂਦੇ ਸੀ ਝਿੜਕੇ ਤੇ ਖਾਂਦਾਂ ਸੀ ਚਾੰਟੇ
ਕੰਨ ਫੜਕੇ ਕਰਦਾ ਸੀ ਫੇਰ ਮਾੰ - ਮਾੰ
ਖੇਡਦਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਚਿੜੀ ਉਡ ਕਾਵਾਂ

गल करन नु जद जी करे

मैं तूं बन जांदा हाँ

अखिँआं दे हंजू पीके मैं

उत्तों मुस्कान्दा हाँ

सफ़्रा दे विच वी मैं कदे

थकिया न इस करके

लगदा है गल करदा

तेरे नाल मैं जांदा हाँ

तेरा सवाल वी मैं हाँ

मैं ही जवाब हाँ

आपने ही बुने जाल विच

मैं खुद घिर जांदा हाँ

एह धुप कदे है साड़दी

कदे निघ एह दिन्दी है

मौसम है या फिर आदतन

धोखा खा जांदा हाँ

वक़्त ने दिता साथ कदे

कदे कल्ला तुरिया मैं

इस उलझी दुनिया विच

कदे सुपने सुल्झान्दा हाँ

ਗੱਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਜਦ ਜੀ ਕਰੇ ਮੈਂ ਤੂੰ ਬਣ ਜਾਂਦਾਂ ਹਾਂ
ਅਖੀਆਂ ਦੇ ਹੰਜੂ ਪੀ ਕੇ ਮੈਂ ਉੱਤੋਂ ਮੁਸ੍ਕਾਂਦਾ ਹਾਂ

ਸਫਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕਦੇ ਥਕਿਆ ਨਾ ਇਸ ਕਰਕੇ
ਲਗਦਾ ਹੈ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾਂ ਹਾਂ

ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਵੀ ਮੈਂ ਹਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਜਵਾਬ ਹਾਂ
ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੁਣੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਮੈਂ ਖੁਦ ਘਿਰ ਜਾਂਦਾਂ ਹਾਂ

ਇਹ ਧੁੱਪ ਕਦੇ ਹੈ ਸਾੜਦੀ ਕਦੇ ਨਿਘ ਇਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਮੌਸਮ ਹੈ ਯਾ ਫਿਰ ਆਦਤਨ ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ

ਵਕ਼ਤ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸਾਥ ਕਦੇ ਕੱਲਾ ਤੁਰਿਆਂ ਮੈਂ
ਇਸ ਉਲਝੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਦੇ ਸੁਪਨੇ ਸੁਲ੍ਝਾਂਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਨਹੀ ਬੁਣਨਾ ਇਹ ਤਾਣਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਪਛੋਤਾਣਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਦਰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਆ ਆ ਕੇ ਵੀ ਦੇਖ ਲਿਆ
ਤੇਨੂੰ ਯਾਦ ਮੇਰਾ ਸਰਨਾਵਾਂ ? ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਮੇਰੀਆਂ ਸਧਰਾਂ ਦੀ ਨਾਂ ਕੀਤੀ ਕਦਰ ਕਦੇ
ਦਿਲ ਬਣਿਆ ਤੀਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਕਾਲਖ ਕਦੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂ ਡਰਾਉਂਦੀ ਸੀ
ਅਜ ਨ੍ਹੇਰੇ ਪੈ ਜਾਏ ਰਹਿਣਾ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਮੇਰੀ ਕਸ਼੍ਤੀ ਰੇਤੇ ਵਿਚ ਸੀ ਬਹਿਣ ਲਗੀ
ਅਜ ਵਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ

ਸਫ਼ਰ ਬਥੇਰਾ ਕੀਤਾ ਵਿਚ ਖਿਆਲਾਂ ਦੇ
ਹੁਣ ਛੇਤੀਂ ਘਰ ਮੁੜ ਆਵਾਂ ਤੂੰ ਬਸ ਰਹਿਣ ਵੀ ਦੇ